السيد الخميني

جهاد اكبر 33

دروس تفسير سوره حمد ، جهاد اكبر يا مبارزه با نفس ( نامه هاى اخلاقى - عرفانى ) ( موسوعة الإمام الخميني 50 ) ( فارسى )

و اهانت به بندهء خدا اهانت به خداست . اينان بندگان خدا هستند ؛ خصوصاً اگر اهل علم بوده ، در صراط علم و تقوا باشند . گاهى مىبينى كه انسان به واسطهء اين امور به جايى مىرسد كه در وقت مرگ خدا را تكذيب مىكند ! آيات الهى را منكر مىگردد : ثُمَّ كانَ عاقِبَةَ الَّذِينَ أَساؤُا السُّواى أَنْ كَذَّبُوا بِآياتِ اللَّهِ وَ كانُوا بِها يَسْتَهْزِؤُنَ « 1 » اين امور به‌تدريج واقع مىشود . امروز يك نظر غير صحيح ، فردا يك كلمهء غيبت و روز ديگر اهانتى به مسلمان و . . . كم كم اين معاصى در قلب انباشته مىگردد و قلب را سياه كرده ، انسان را از معرفة اللَّه باز مىدارد ؛ تا به آن‌جا مىرسد كه همه چيز را انكار كرده ، حقايق را تكذيب مىنمايد . طبق بعضى آيات ، به تفسير برخى از روايات ، اعمال انسان به رسول خدا ( ص ) و ائمهء طاهرين ( ع ) عرضه مىشود « 2 » و از نظر مبارك آنان مىگذرد .

--> ( 1 ) - « سپس سرانجام كار آنان كه كردار زشت مرتكب شدند اين شد كه آيات خدا را تكذيب‌كردند و بر آن فسوس كردند » . ( الروم ( 30 ) : 10 ) ( 2 ) - چنان‌كه آيهء 105 سورهء « توبه » اشاره دارد ( وَقُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُه‌ُوَالْمُؤْمِنُونَ وَسَتُرَدُّونَ إِلى عالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ) . اى پيغمبر بگو [ هرچه مىخواهيد ] انجام دهيد . خدا و رسول خدا و مؤمنين اعمال شما را مىبينند و به زودى برگردانده مىشويد به سوى خداى داناى پنهان و آشكار ، پس خبر دهد شما را به آنچه مىكرديد . و ابوبصير از امام صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود : « تُعْرَضُ الأعْمالُ عَلَى رَسُولِ اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم اعْمال العِبَادِ ، كُلَّ صَبَاحٍ أبْرارُهَا وَفُجَّارُهَا فَاحْذَرُوهَا ، وَهَوَ قَوْلُ اللَّهِ تَعالى : ( إعمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ ) . اعمال بندگان ، نيكوكار و بدكار ، در هر بامداد بر رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم عرضه مىشود . پس بر حذر باشيد . همين است معناى كلام خداوند بلند مرتبه : ( إعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ ) . ( ر . ك : بصائر الدرجات ، ص 444 - 451 ، أبواب 4 و 5 و 6 ؛ الكافي ، ج 1 ، ص 219 - 220 ، « كتاب الحجّة » ، « باب عرض الأعمال على النبي و الأئمّة » )